TRYB JASNY/CIEMNY

Refleksje i zadumy nad życiem i codziennością

 



Takie moje myśli


Czasem się zdarza, że zwyczajne codzienne i powtarzalne sytuacje czy to w domu, czy w pracy, przypadkowe spotkania, zasłyszane rozmowy, rozważania nad sensem życia i osobiste dylematy wywołują lawinę refleksji.


Nie sposób ich powstrzymać. Natrętnie upominają się o uwagę, a skoro tak jest, to może warto wygospodarować czas, by się im przyjrzeć z bliska.

A nuż mają coś ważnego do powiedzenia...


Spis treści

Czy mogę czuć się dumna?
Wiedza uskrzydla...
Spotkanie lata z jesienią
Docenić siebie
Na dzień Święta Chrztu Pańskiego
O Międzynarodowym Dniu Kropki
Kolejny rok szkolny czy wyścig szczurów?
O dwóch takich, co niczego nie ukradli
O nieprzypadkowych przypadkach


Czy mogę czuć się dumna? 


Słownik języka polskiego PWN słowo "duma" wyjaśnia m.in. tak:


  • Duma to poczucie własnej godności i wartości


  • Duma to zadowolenie i satysfakcja z własnych lub czyichś osiągnięć


  • Duma to wygórowane pojęcie o sobie!!!!!!!!!!!!!

Więc to już prosta droga do pychy?


W takim razie chcę wolę czuć się szczęśliwa, spełniona i NAGRODZONA!


Tak!


Odebrałam bowiem nagrodę za to, że byłam i jestem, jaka jestem! Za to, co we mnie dobre, ale i słabe.


Za moje talenty, które dane mi było rozwijać, więc je rozwijałam.


Za zalety, które dane mi było w sobie dostrzec, więc je pokochałam

i pielęgnowałam.


Wierzę też, że nagroda spotkała mnie również za wady, z którymi tyle razy przegrywałam, a które Bóg ze swoją boską cierpliwością przekuwał na sierpy i lemiesze.


Tak, mogę się czuć dumna!


A nawet powinnam. W ten sposób oddam hołd Temu, który jest źródłem i głównym Sprawcą moich zwycięstw. 


Ale i tak poczucie dumy wolę zastąpić radością, tak wielką, żę występuje z brzegów i niczym Dawid przed Arką wpada w szalony dziękczynny taniec! 



Wiedza uskrzydla...


Jak to jest z tą wiedzą, która ponoć "uskrzydla"? W Słowniku Języka Polskiego PWN czytamy, że czasownik "uskrzydlać" oznacza: 


  • dodawać komuś albo czemuś lekkości, szybkości


  • dodawać komuś energii, zapału 


  • stawać się natchnieniem czyichś działań


Rozumiem zatem, że dzięki zdobytej wiedzy pedagog i każdy wykształcony człowiek wyróżnia się:


  • kreatywnością


  • podejmuje nowe wyzwania


  • inspiruje innych


Życzę zatem swoim uczniom, by dzięki zdobywanej wiedzy:


  • ich życie każdego dnia nabrało nowych barw


  • by budowali wiarę we własne siły


  • by stawali się wzorem godnym naśladowania


NIECH WIEDZA USKRZYDLA, A SZKOŁA MIŁĄ BĘDZIE!



Spotkanie lata z jesienią

Nim lato odejdzie, spotka się z jesienią. Jakiś czas powędrują razem. To będzie czas największej obfitości. 

Lato się wprawdzie kończy, ale zostawia nam kwitnące róże, wrzosy, rudbekie i dzielżany. Cieniste miejsce w ogrodzie nadal rozświetlają żółte kwiaty języczki.


Szumią kłosy kwitnących traw. Pędy trzmieliny, ognika i   rokitnika obsypują się tysiącem żółtych, pomarańczowych i czerwonych kuleczek. 


Gałęzie krzewów i drzew uginają się pod ciężarem obfitości. Jak długo jeszcze?


To dzieło lata - kosze pełne owoców. Ono je wydało i z czułością pielęgnowało. 


Jesień je zbiera, zamyka w butelkach i słoikach, chowa w spiżarniach.


Zima syci się obfitością.


Samo życie…


Patrzę, jak lato powoli rozpływa się w waniliowych lodach na gorącej szarlotce, w sadzie z rumieńcami na policzkach jabłek zasypia ukołysane szelestem opadających jesiennych liści.


Nie narzekam jednak, nie wzdycham. 


Nie, nie robię się nostalgiczna. Nie ma we mnie smutku, tylko bezgraniczna wdzięczność i postanowienie, by trwać w szczerym dziękczynieniu! 


To takie proste i nic nie kosztuje. Na to mnie stać, bo choćbym się nie wiem jak starała, nie dam rady odpłacić za wszystkie dary lata, które właśnie wyruszyło w ostatnią wędrówkę, wędrówkę u boku nadchodzącej jesieni.


Niechże sobie odpocznie, niechże wyśpi się wreszcie. Przecież powróci!   


Wtulam więc twarz w ciepło ostatnich letnich promieni słońca, chwytam i porywam do tańca, wirując wpadam w labirynt kolczastych pędów słodko-kwaśnych ostrężyn. Co za pychota! 


Z ustami pełnymi owoców, uginając się pod ciężarem lata, z ulgą wychodzę na spotkanie jesieni. 


Bo w końcu zabraknie słoików i miejsca w spiżarni! I trzeba będzie to wszystko zjeść i wypić (nalewki…)


Czy to już naprawdę ostatni ciepły wieczór w tym sezonie?


Docenić siebie

Człowiek prawdziwie "odrodzony" to ktoś, kto zanurzył się w swoim wnętrzu, zajrzał do jego najskrytszych zakamarków i podał rękę samemu sobie -  takim, jakim jest!


To ktoś, kto potrafi przebaczać innym i sobie.


To człowiek, który potrafi wydobyć swoją wartość spod sterty własnych słabości, wad, upadków czy ciężarów przeszłości.


To nie pycha być świadomym swojej wartości i wiernie jej strzec!


To obowiązek! 


Dlaczego?


By nie być zapatrzonym w siebie egoistą i uciążliwym, ponurym malkontentem. 


By mieć siłę uwolnić się od koncentracji na swoim ego.


By móc w końcu stanąć w zachwycie nad pięknem otaczającego świata i jego mieszkańców


By zacząć praktykować wdzięczność.


By życie nabrało smaku dobrego wina


Tak więc świadomość osobistej wartości uczy wdzięczności, zmusza do pokory, daje moc!


WDZIĘCZNOŚĆ


Dostrzegam dobroć i poświęcenie ludzi, których spotkałam w swoim życiu. 


Dostrzegam swoje zalety, zdolności, talenty.


Zdaję sobie sprawę z tego, jak niewiele w tym mojej zasługi.


POKORA 


Jestem świadoma swoich słabości.


Klękam przed bożą dobrocią, miłością i wszechmocą - że jestem tu i teraz i taka, jaka jestem!


MOC


Opieram się na dwóch olbrzymich filarach. Są nimi wiara i miłość.


Czerpię siłę z nigdy nie wysychającego źródła żywej wody.


Na dzień Święta Chrztu Pańskiego


Kiedyś, dawno temu,

rodzice przyprowadzili mnie 

do miejsca, które zawsze 

tętni życiem


Wypływa z niego źródełko


Czekał tam na mnie prezent


Jedyny w swoim rodzaju


Mam go do dziś

jest zawsze przy mnie

i będzie do końca moich dni


Od tamtej chwili 

trwa jego rozpakowywanie


Jest wytrzymały 

jak nic na świecie - 

Nie do zniszczenia

Nie do spalenia


Lecz do spalania


Całkowicie darmowy full pakiet 

wyposażony 

w najwyższej jakości


Operatora

GPS

zawsze dostępną sieć

trzy kontakty na start

i funkcję "dodaj nowy"


Teraz lista jest długa

i cały czas się rozwija


Ten dar sprawia, że człowiek

rodzi się po raz kolejny

staje się czysty 

jak biała chusta

jak biała karta, 

na której kolejno

zapisywać się będą jego dni.


Nigdy się z nim nie rozstaję 

bo szkoda mi


nieodebranych wiadomości

nieodebranych połączeń


Fajnie być w takim onlinie


Zanurzona w wodzie

unoszona Duchem!


Codziennie bliżej nieba!


O Międzynarodowym Dniu KROPKI

Refleksje dla tych, którym brak wiary w siebie!


To było w roku 2003, gdy została wydana książeczka dla dzieci pt. "Kropka" - "The Dot".


Jej autorem jest ilustrator i autor książeczek  dla dzieci Peter H. Reynolds.


Ta niewielka książeczka (jak Mały Książę) przede wszystkim opowieść

dla dorosłych! 


Kto jest bohaterem krótkiej opowieści?


Kropka, mała dziewczynka 


oraz


wspaniała


Mądra Nauczycielka Plastyki


O czym opowiada "Kropka"?


O nadziei.

O dodawaniu otuchy.

O zaufaniu.


O budowaniu wiary w siebie!


Książeczka jednak nie stałaby się tak popularna, 

a dziś być może nie świętowalibyśmy  Międzynarodowego Dnia Kropki, gdyby nie

Terry Shay.


Kim był Terry Shay?


Terry Shay był nauczycielem i wykładowcą.


Prawdziwym pedagogiem!


Prawdziwie też na sercu leżało mu poczucie własnej wartości podopiecznych.


Może byli zdołowani niepowodzeniami?


Totalnie zablokowani?


Bo nieraz nad ich głowami

dudnił donośny głos zniecierpliwienia, 


a nawet sarkazmu?


Bo tyle razy słyszeli uszczypliwe uwagi, że są:


głupi

nierozumni

leniwi?  


I że będzie lepiej, gdy dają sobie spokój!


W każdym bądź razie Terry Shay pewnego dnia polecił studentom lekturę niepozornej jak kropka kilkustronicowej książeczki.


Miał nadzieję, że to krótkie motywacyjne dzieło doda zniechęconym studentom wiary we własne siły, czym zmotywuje ich do działania.


Czego możemy nauczyć się od "Kropki"? 


Autor książeczki czyni z na pozór nic nieznaczącej kropki symbol kreatywności i źródło inspiracji.


Wszystko po to, by po "byciu w kropce" - różnych niepowodzeniach lub porażkach czy domniemanych sytuacjach bez wyjścia odzyskać


WIARĘ W SIEBIE!


Zadanie dla nas - dorosłych:


Bądźmy dla swoich uczniów wsparciem i nadzieją, aby przysłowiowa kropka nad "I"


(a tak naprawdę jej brak)


stała się dla nich nowym wyzwaniem, a nie postawionym nad nimi


 "krzyżykiem"...


Kolejny rok szkolny czy wyścig szczurów? 

Kilka moich refleksji w pierwszym dniu roku szkolnego

UWAGA!!! ZNAJDŹ RÓŻNICE!


Nauczyciel/nauczycielka


Nauczyciel nie musi być idealny.

Nauczyciel nie jest automatem.

Nauczyciel może zapomnieć.


Nauczyciela szanujemy.

Nauczyciela słuchamy.



Nauczyciel jest pedagogiem.


Nauczyciel jest dorosły!


Dziecko


Dziecko nie musi być idealne.

Dziecko nie jest automatem.

Dziecko może zapomnieć.


Dziecko szanujemy.

Dziecka należy wysłuchać.


Dziecko nie jest pedagogiem.


Dziecko to po prostu dziecko!


Rodzice


Rodzice nie muszą być idealni.

Rodzice nie są automatami.

Rodzice mogą zapomnieć.


Rodziców szanujemy.

Rodziców słuchamy i wysłuchujemy.


Rodzice są dorośli.


Rodzice nie muszą być pedagogami.


Rodzice naprawdę kochają swoje dziecko!


Wszyscy


Wszyscy pragniemy miłości.

Wszyscy pragniemy dobra.

Wszyscy pragniemy sukcesu.


Wszyscy się szanujemy i akceptujemy drugiego człowieka!!!


I co Ty na to?



O dwóch takich, co niczego nie ukradli


Refleksje nad tym, czy bycie najlepszym jest najlepsze...


Jeden nie umiał, drugi nie musiał... Spotykamy ich codziennie. Opowiem wam o nich. Tylko pamiętajcie: nawet dzieci wiedzą, że to bardzo nieładnie pokazywać palcem...


Czy to dobrze, czy to źle:

Spotkali się NAJLEPIEJ i NIEZADOBRZE.

Oboje chcieli dobrze...


NAJLEPIEJ był jednak nie najlepszy.

NIEZADOBRZE był nie najgorszy.


NAJLEPIEJ zawsze robił  wszystko najlepiej:


najlepiej pracował

najlepiej sobie radził


wszystko wiedział

wszystkim rozkazywał


najlepiej słyszał

najlepiej widział


NAJLEPIEJ

nie prosił

nie przepraszał

nie dziękował

nie zapominał


Wolał też najlepiej nie widzieć i nie słyszeć...


Coś jednak wychodziło mu nie najlepiej:


Nie najlepiej układało mu się z NIEZADOBRZE,

a ponieważ było ich wielu, 

bardzo wielu,


NAJLEPIEJ był  sam

i nie najlepiej z tym się czuł…


Jaki był NIEZADOBRZE?


Umiał:


milczeć

przebaczać

zapominać


Nie umiał:


zazdrościć

plotkować

kłamać


Tak więc:


NAJLEPIEJ był nie najlepszy...

NIEZADOBRZE był nie najgorszy…


Morał z tego taki:


Najlepszym może okazać się to, co nie za dobrze wyszło…

Nie za dobrym zaś, co wyszło najlepiej...



O nieprzypadkowych przypadkach


Kilka słów zadumy o zaskoczeniu, zaufaniu i pokorze


refleksje i zadumy

Jeśli nie wierzysz w przypadki, to ciao, pozdrów swojego plannera! Nie ma za co...Jak to jest z tymi przypadkami? Są czy ich nie ma? Ktoś nad nimi czuwa czy, jak to przypadki, po prostu są przypadkowe...

Będzie trochę refleksji, żartów oraz...odmiana przez PRZYPADKI!

Też żartem!

  • PRZYPADEK ma kolor ŻÓŁTY

  • Czy wiesz, że PRZYPADEK ma kolor ŻÓŁTY?

  • Wyobraź sobie: PRZYPADEK ma kolor ŻÓŁTY!


Słonecznik jest żółty, słońce na obrazku przedszkolaka też żółte.

Nawet żółtko jest żółte! Oczywiście PRZYPADKOWO!


Dlaczego przypadek nie mógł wybrać sobie koloru czerwonego lub zielonego?


Przypadek zaskakuje,

następnie OŚWIECA,

wynikiem czego pojawia się OLŚNIENIE. 


Jasne jak...słońce na obrazku przedszkolaka.


Wobec tego powinno się mówić tak:


“O, świeca, nie wiedziałam!”

“O, świeca, rozumiem, właśnie mnie olśniło!”

“O, świeca, ale heca!”


Czy ktoś się nad tym zastanawiał:


Co powiedział Archimedes, nim nago wyskoczył z wanny?

Co powiedzieli ludzie, gdy go nagiego zobaczyli na ulicy?

“O, ś……………”

Świr…


refleksje i zadumy

To, jak na razie, moje najlepsze, najciekawsze i najbardziej przypadkowe zdjęcie. Takich zdjęć ma trzy serie, bo jak spotkam się z PRZYPADKIEM, łapię i nie wypuszczam, aż wycisnę, co się da!

Jak z cytryny.


Jest ŻÓŁTA.


Znam takie powiedzonko:


"PRZYPADKI chodzą po ludziach, nie po górach."

Tam, gdzie się DZIAŁA, jest DZIAŁANIE!


Np. PRZYPADKU.


Podsumowując powyższe rozważania, ogłaszam taką teorię:


Olśniewające Działanie Przypadkowej Przypadkowości Przypadków


“O, świeca, dobre!”


Jeśli PRZYPADKIEM dobrnęłaś (dobrnąłeś) do końca, przyjmij moje najszczersze gratulacje oraz życzenia:

POKORY i WDZIĘCZNOŚCI wobec tego, co nam się udaje, albowiem by osiągnąć sukces trzeba się wysilić, wyjść w góry, ale MILOWY KROK do przodu w naszych staraniach często zawdzięczamy jakiemuś PRZYPADKOWI:


  • PRZYPADKOWO kogoś spotykamy

  • PRZYPADKOWO coś dotrze do naszych uszu

  • PRZYPADKOWO rozwalamy kolano, potknąwszy się o PRZYPADKOWY kamień

“O,...świeca, co on tu robi!!!”


W moim życiu zdarzają się sytuacje, którymi rządzą "przypadki". Jestem im wdzięczna, choć często dopiero z perspektywy czasu potrafię je tak naprawdę docenić!


Trudno się dziwić, bo niektóre nie były zbyt fajne...


NIE MA PRZYPADKOWYCH PRZYPADKÓW, dlatego często odmieniam życie przez PRZYPADKI!


A w Twoim życiu miały miejsce nieprzypadkowe "przypadki"?










.


Komentarze

Wika pisze…
Niestety nie każdemu z nas życie ułoży się po naszej myśli. Cóż więc możemy zrobić, jak iść dalej przez nie z podniesioną głową. Ja miałam szczęśliwe małżeństwo, aż pojawiły się problemy z zajściem w ciążę. Ja byłam obarczana za niepowodzenia, a kiedy udało się zajść w ciążę i urodzić zdrową córkę... Mąż stwierdził, że ojcostwo jest jednak nie dla niego... Podjęłam decyzję o rozwodzie. Na https://jakiwniosek.pl/wnioski/prawo/prawo-rodzinne/pozew-o-rozwod znalazłam gotowy wniosek druk pozew o rozwód i zamierzam złożyć go w tym tygodniu. Nie chcę żyć z tym człowiekiem. Jego nastawienie sprawiło, że miłość moja uleciała. Jestem ze wszystkim sama.

Wybrane dla Ciebie

Copyright © taka Kropka